Een zonachtige ster is in een spiraal een superreus in Andromeda ingedoken en in zo'n zeven jaar ermee versmolten, meldt een Nature-studie met data van Webb.

Een ster met iets minder massa dan de zon is in een spiraal een opgeblazen superreus aan de rand van het Andromedastelsel ingedoken en ermee versmolten, volgens een studie die op 18 november 2026 in Nature verscheen. Het team onder leiding van Viraj Karambelkar, NASA Hubble Fellow aan Columbia University, gaf de overgebleven ster de bijnaam Bao, naar de catalogusnaam AT 2025abao. Volgens hun modellen had de grotere ster ongeveer zeven keer de massa van de zon en zo'n 350 keer haar straal, terwijl de begeleider ongeveer 0,7 zonsmassa woog. De Zwicky Transient Facility ving de uitbarsting op 17 oktober 2025 op, en de James Webb-ruimtetelescoop observeerde het systeem op 24 december 2025, 47 dagen na de piek van de uitbarsting.

Astronomen hadden al eerder sterren zien samensmelten, maar volgens NASA ging het toen om twee kleinere sterren en duurde het proces duizenden omlopen. Hier kostte de fusie ongeveer zeven omlopen, ofwel zo'n zeven jaar, nadat de kleine ster de buitenlagen van de reus raakte. Ze bewoog door een gedeelde gasschil, de gemeenschappelijke omhulling, waar wrijving haar baanenergie afnam en haar naar de kern van de reus trok. Kishalay De van Columbia vergeleek het met een bom die in een levende ster afgaat. De metingen van Webb in het midden-infrarood brachten stof in kaart dat eeuwenlang was uitgestoten en hielpen de geschiedenis van het paar te reconstrueren, samen met eerdere data van NEOWISE, WINTER, SPHEREx, Swift en Gemini North. Niet elke zo'n ontmoeting eindigt in een fusie: sommige paren overleven en vormen later neutronensterren of zwarte gaten.

De studie zegt nog niet hoe Bao er nu uitziet of hoe zijn massa zich zal stabiliseren; toekomstige waarnemingen moeten dat duidelijk maken. Het team, met onder anderen Nadia Blagorodnova van de Universiteit van Barcelona en Karel Temmink van de Radboud Universiteit, die de simulaties leidde, zag jaren van tevoren al waarschuwingssignalen. NEOWISE markeerde het object in februari 2023 als een ongewone veranderlijke ster, en WINTER zag het in september 2024 helderder worden en stof produceren. Karambelkar verwacht meer van zulke ontdekkingen zodra NASA's Roman-ruimtetelescoop begint met de Galactic Bulge Time-Domain Survey, die enorme aantallen sterren op veranderingen zal volgen.