Africa CDC meldt 5.376 doden, vrijwel allemaal in Congo, terwijl Tedros Adhanom Ghebreyesus bij de gesprekken in Genève zei dat het onvoltooide systeem voor het delen van ziekteverwekkers een test is voor wereldwijde paraatheid.

De nieuwste ebola-uitbraak in Afrika heeft 5.376 levens geëist, aldus het Afrikaanse Centrum voor ziektebestrijding en -preventie (Africa CDC), dat het cijfer maandag aan AFP doorgaf. Daarvan overleden 5.372 mensen in de Democratische Republiek Congo en twee in zowel Kenia als Oeganda. De meest recente Congolese gegevens, van 31 oktober, tonen meer dan 10.000 besmettingen sinds het begin van de uitbraak in mei, met een sterftecijfer van meer dan 50 procent. Euronews beschrijft het als de snelst groeiende en meest wijdverspreide ebola-epidemie ooit. De cijfers komen van gezondheidsautoriteiten en worden via persbureaus gemeld, dus ze kunnen nog worden bijgesteld.

De ziekte wordt veroorzaakt door het zeldzame Bundibugyo-virus, waarvoor geen goedgekeurd vaccin of behandeling bestaat, en heeft grenzen overschreden. Oeganda registreerde 20 gevallen, bijna allemaal bij mensen die uit Congo waren gereisd, voordat het in augustus ebolavrij werd verklaard. In oktober meldde Kenia negen besmettingen, de eerste ebolagevallen in zijn geschiedenis, en Nigeria meldde één geval bij een 42-jarige Zwitserse vrouw die naar Oeganda was gereisd voor ze terugkeerde naar Abuja. De afgelopen weken zijn klinische proeven gestart met het vaccin Ervebo, dat effectief is gebleken tegen de gangbaardere Zaire-stam maar niet is goedgekeurd voor Bundibugyo.

Achter dat decor zei WHO-chef Tedros Adhanom Ghebreyesus maandag tijdens een onderhandelingsbijeenkomst in Genève dat uitbraken zoals de ebola-epidemie in Congo en de eerdere hantavirusuitbraak dit jaar laten zien waarom het pandemieverdrag moet worden afgerond. Landen namen de Pandemieovereenkomst in mei 2025 aan, maar lieten open hoe het systeem voor toegang tot ziekteverwekkers en verdeling van voordelen (PABS) moet werken, dus hoe gevaarlijke ziekteverwekkers worden verkregen en hoe daaruit voortvloeiende vaccins, tests en behandelingen worden verdeeld. Rijke en ontwikkelingslanden zijn het nog altijd oneens over dat mechanisme. Tedros zei dat een dreiging ergens een dreiging overal kan worden, en WHO-regiodirecteur voor Europa Hans Kluge, kandidaat voor directeur-generaal, zei dat de wereld de ongelijkheid van covid-19 niet mag herhalen.