Micro-CT-scans en DNA tonen dat drie diepwatervissen uit Zuid-Australië, lang als zeepaardjes ingedeeld, een aparte lijn vormen die dezelfde lichaamsvorm onafhankelijk ontwikkelde.

Drie kleine diepwatervissen uit Zuid-Australië die lang als zeepaardjes werden ingedeeld, zijn ondergebracht in een eigen geslacht, volgens een nieuwe studie die de auteurs, Graham Short en David Harasti, beschrijven in een tekst verspreid door The Conversation en ScienceDaily. De vissen hebben het uiterlijk van een zeepaardje: een naar beneden gebogen paardenkop, een opgerolde grijpstaart en bij mannetjes een gesloten broedzak. De auteurs noemden het geslacht Australyichthys en gaven de leden de bijnaam 'sea muppets': de helmethead sea muppet (Australyichthys aegis), de bullneck sea muppet (A. minotaur) en de paradoxical sea muppet (A. paradoxus). De studie zou zijn verschenen in het Journal of Lost Species.

Het hele geslacht is bekend van slechts zeven exemplaren, in zo'n 65 jaar verzameld langs meer dan 2.500 kilometer kust, allemaal per ongeluk opgehaald met sleepnetten of dredges op de zeebodem op ongeveer 50 tot 125 meter diepte; al bijna twintig jaar is er niets meer verzameld. Het enige exemplaar van A. aegis werd in 2006 gedredged bij de Gambier-eilanden aan de monding van de Spencer Gulf in Zuid-Australië, tijdens een expeditie naar schelpdragende ongewervelden, en werd ten onrechte opgeborgen in de collectie ongewervelden van het South Australian Museum. Omdat de exemplaren onvervangbaar zijn, ontleedden de onderzoekers ze niet: met micro-CT bouwden ze driedimensionale skeletmodellen en vergeleken die bot voor bot met echte zeepaardjes (Hippocampus).

De scans lieten zien dat de vissen het stijve kooiwerk van vergroeide botplaten rond de buik en de benige kroon, de coronet, van zeepaardjes missen en een andere botindeling in de buik hebben. DNA uit het exemplaar van A. aegis, bewaard in ethanol in plaats van formaline, plaatst de vissen buiten de zeepaardjes, op hun naaste zijtak. Volgens de auteurs ontstond de zeepaardjesvorm dus minstens twee keer binnen de familie Syngnathidae, waartoe ook zeenaalden, pijpzeepaardjes en zeedraken horen, een geval van convergente evolutie. 'Verloren soort' is volgens hen geen voorspelling van uitsterven: niemand heeft deze vissen ooit levend gezien en waarschijnlijk leven ze nog in de weinig onderzochte diepere zones van het Great Southern Reef, wat gerichte onderzoeken een prioriteit maakt. De bevindingen komen uit één bron en zijn hier niet onafhankelijk bevestigd.