Harvard ve Smithsonian araştırmacıları, kendi ifadeleriyle bu türün en büyüğü olan Lumina'yı tanıttı; Webb ve Roman verileriyle karşılaştırılacak.
Harvard & Smithsonian Astrofizik Merkezi'ndeki araştırmacılar, evrenin ilk 2 milyar yılını yeniden kuran Lumina adlı bir simülasyon geliştirdi; bilgi, ScienceDaily aracılığıyla yayımlanan bir Smithsonian açıklamasından geliyor. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society dergisinde yayımlanan çalışma, ilk yıldızlar, galaksiler ve kara delikler ortaya çıkarken sıradan madde, karanlık madde ve ışınımın birbiriyle nasıl etkileştiğini modelliyor. Ekip, bunu bugüne kadar üretilmiş en büyük kozmolojik ışınım hidrodinamiği simülasyonu olarak tanımlıyor.
Araştırmacılara göre Lumina, önceki benzer projelerden 100 kattan fazla büyük bir hacmi, yani kenarı yaklaşık 1,5 milyar ışık yılı olan sanal bir küpü kapsıyor ve yine de tek tek galaksileri ayırt edebiliyor. Simülasyon ayrıca ışınımın helyum atomlarından elektron kopardığı helyum yeniden iyonlaşmasını, süreç yaşanırken ve çevredeki gazı etkilerken izliyor; ekip, bu türden bir simülasyonun bunu daha önce yapmadığını söylüyor. Hesaplamada, Tennessee'deki Oak Ridge Ulusal Laboratuvarı'nda bulunan Frontier süper bilgisayarının 15 binden fazla grafik işlemci birimi kullanıldı.
Amaç, kuramları James Webb Uzay Teleskobu ve planlanan Nancy Grace Roman Uzay Teleskobu gözlemleriyle sınanabilecek somut tahminlere dönüştürmek. Baş yazar Oliver Zier, Webb'in ne gördüğünü anlamak için kuramları ayrıntılı tahminlere çevirmenin gerektiğini söyledi. Gerçek gözlemler Lumina'nın tahminlerinden ayrılırsa, araştırmacılara göre bu farklar mevcut kuramların nerede inceltilmesi gerektiğini gösterebilir. Bu bilgiler ekibin kendi anlatımına dayanıyor; teleskop verileriyle karşılaştırma henüz yapılmadı.
