Onderzoekers van de University of Hawaiʻi melden in Scientific Reports dat verschillen in het darmmicrobioom bij 123 volwassenen samenhingen met ongeveer 15% van de variatie in een maat voor biologische veroudering, maar de studie kan oorzaak en gevolg niet aantonen.

Onderzoekers van de University of Hawaiʻi at Mānoa melden in het tijdschrift Scientific Reports dat de samenstelling van het darmmicrobioom samenhangt met hoe snel het lichaam biologisch veroudert. Het team vergeleek ontlasting- en bloedmonsters van 123 volwassenen van 17 tot 82 jaar, van wie ongeveer 63% zich identificeerde als Native Hawaiian of Pacific Islander, met behulp van een bloedgebaseerde maat voor het verouderingstempo, DunedinPACE. Hun beste model op soortniveau verklaarde ongeveer 15% van de variatie in die maat (R² van 0,152), en het toevoegen van de kalenderleeftijd verbeterde het niet, wat de auteurs lezen als bewijs dat het verband onafhankelijk van leeftijd is.

Twee soorten vielen op. Bifidobacterium adolescentis hoorde bij de microben met het sterkste verband met tragere biologische veroudering, terwijl Succinivibrio dextrinosolvens een van de sterkste verbanden met snellere veroudering liet zien. De auteurs beschrijven deze soorten als kandidaten voor hypothesevorming in vervolgonderzoek en niet als diagnostische markers, en de studie vond geen voorspellend signaal voor verschillende oudere epigenetische klokken, dus het resultaat geldt specifiek voor de DunedinPACE-maat.

De onderzoekers benadrukken dat de studie geen oorzaak en gevolg aantoont: het vinden van bepaalde bacteriën bij mensen die langzamer verouderen bewijst niet dat die bacteriën de veroudering vertragen, en of het bewust veranderen van het microbioom de veroudering zou beïnvloeden, is niet getest. De auteurs noemen ook belangrijke beperkingen, waaronder een kleine steekproef voor machine learning met een testset van 37 personen, het ontbreken van externe validatie, beperkte resolutie op soortniveau bij 16S-sequencing, een dwarsdoorsnedeontwerp en een cohort dat mogelijk niet generaliseerbaar is. Volgens het artikel zijn de resultaten niet bedoeld voor klinisch gebruik of individuele diagnose.