Over 1.645 Marsdagen detecteerde het PIXL-instrument van de rover fijne en ultrafijne stofkorrels die aan materialen als teflon kleven, bevindingen die ruimtepakken, habitats en bemanningsgezondheid kunnen helpen.

NASA meldt dat de rover Perseverance de eerste metingen ter plaatse heeft gedaan van fijne en ultrafijne stofdeeltjes op Mars. Over 1.645 Marsdagen onderzocht de röntgenspectrometer PIXL het stof dat zich hechtte aan kalibratiedoelen en aan meegedragen monsters van ruimtepakmateriaal. Eerdere metingen op Mars onderscheidden korrels tot ongeveer 3 micrometer; PIXL zag deeltjes kleiner dan 2,5 micrometer en ultrafijne korrels van ongeveer 100 nanometer. Volgens NASA verschijnen de resultaten op 27 oktober in de Proceedings of the National Academy of Sciences.

Het agentschap meldt dat deeltjes op PIXL's teflondoel en op een Vectran-stukje van het instrument SHERLOC gemiddeld ongeveer 2 micrometer groot waren, terwijl korrels op een basaltglasdoel en een teflonstukje tot ongeveer 100 tot 300 nanometer reikten. Statische elektriciteit lijkt te bepalen welke groottes aan welke oppervlakken blijven kleven, omdat korrels door botsingen in de lucht worden opgeladen, en de fijnste deeltjes bleven jarenlang rijden en boren zitten. Teflon is een organisch polymeer zoals dat vaak in buitenlagen van ruimtepakken voorkomt en het verzamelt gemakkelijk fijn stof, terwijl sommige andere materialen minder vasthielden. Hoofdauteur Scott VanBommel van Washington University in St. Louis zei dat grotere klonten na verloop van tijd loskomen, maar de kleinste deeltjes blijven zitten.

NASA wijst erop dat deeltjes kleiner dan 2,5 micrometer op aarde diep in de longen kunnen doordringen en in de bloedbaan kunnen komen, en dat Marsstof reactieve stoffen als perchloraten en reactief ijzer bevat. Volgens het agentschap hangen de gezondheidsrisico's vermoedelijk af van de hoeveelheid stof en de duur van de blootstelling, en het werk kan het ontwerp van pakken en habitats, stofverwijdering en blootstellingslimieten voor astronauten ondersteunen. Apollo-bemanningen kregen te maken met maanstof dat vizieren bekraste en afdichtingen beschadigde; NASA noemt ontwerpen als suitports en luchtsluizen met twee kamers om de stofinstroom te beperken. Dit zijn resultaten van één studie zoals NASA ze beschrijft, geen vaststelling van werkelijke gezondheidseffecten voor toekomstige bemanningen.