De Europese Rekenkamer stelt dat ongeveer 14 % van de EU-wateren als beschermd is aangewezen, maar minder dan 1 % strikt wordt beschermd, wat de biodiversiteitsdoelen voor 2030 in gevaar brengt.

De Europese Rekenkamer (ERK) heeft gewaarschuwd dat de Europese Unie haar doelen voor 2030 voor de bescherming van mariene biodiversiteit waarschijnlijk niet haalt, zo blijkt uit een audit die maandag werd gepresenteerd. Ongeveer 14 % van de EU-wateren is momenteel aangewezen als beschermd zeegebied, maar minder dan 1 % valt onder strikte bescherming. Het doel van de EU is om tegen 2030 30 % van haar zeewateren te beschermen, waarvan 10 % strikt.

Volgens de auditors zit het probleem tussen aanwijzing en daadwerkelijke bescherming. Visserijbeperkingen gelden bijvoorbeeld slechts voor een klein deel van de aangewezen gebieden, terwijl commerciële visserij en andere activiteiten de zeebodem kunnen beschadigen. Het rapport noemt Frankrijk en Zweden als landen die vooruitgang boekten dankzij betrokkenheid van gemeenschappen en nieuwe verboden op bodemtrawlen, terwijl Ierland werd gehinderd door grote datalacunes en juridische vertragingen. Personeelstekorten, ontoereikende financiering, langdurige administratieve procedures en versnipperde financiering uit nationale begrotingen en verschillende EU-instrumenten bemoeilijken volgens de ERK ook de handhaving, en sinds 2013 zijn er weinig instandhoudingsmaatregelen aangenomen die de vloten van meerdere lidstaten raken.

De auditors roepen de Europese Commissie en de nationale regeringen op om verder te gaan dan nationale benaderingen en te kiezen voor meer geharmoniseerde en afdwingbare regels. "De echte uitdaging is om aanwijzing om te zetten in daadwerkelijke bescherming", zei Iliana Ivanova, het ERK-lid dat verantwoordelijk is voor de audit. Strengere beperkingen kunnen politiek gevoelig liggen als vissersgemeenschappen de kosten dragen zonder passende raadpleging of steun. Monica Verbeek, directeur van de ngo Seas At Risk, zei dat Europa geen gebrek heeft aan beleid of wetenschappelijke kennis en dat de natuur reageert waar maatregelen consequent en op voldoende schaal worden toegepast, maar dat herstel op grote schaal nog niet plaatsvindt.