Würzburg Üniversitesi araştırmacıları, incelenemeyecek kadar kararsız sayılan oksoboranları şaşırtıcı derecede basit bir tepkimeyle hazırlayıp izole ettiklerini Nature Chemistry'de bildirdi.

Almanya'daki Würzburg Üniversitesi'nden kimyacılar, bor ile oksijen arasında üçlü bağ içeren ve araştırmacıların en az 1960'ların başından beri peşinde olduğu bir molekül ailesi olan oksoboranları ürettiklerini ve izole ettiklerini söylüyor. Üniversitenin anlatımına göre bu bileşikler şimdiye dek yalnızca aşırı koşullarda yakalanabilmiş ya da dolaylı kanıtlardan çıkarsanmıştı ve sıradan bir laboratuvarda kullanılamayacak kadar kararsız oldukları yaygın biçimde düşünülüyordu. Nature Chemistry'de yayımlanan çalışmayı Prof. Holger Braunschweig yönetti; hesaplamalı destek Hindistan'daki Tezpur Üniversitesi'nden Prof. Ashwini K. Phukan'ın grubundan geldi.

Sonuç, başka bir yöne giden deneylerden çıktı. İki doktora öğrencisi Lukas Lubczyk ve Christian Markl, birbirinden bağımsız olarak diboracumulen adlı bir bileşiği organik sentezde yaygın olan çeşitli ketonlarla tepkimeye soktu ve ikisi de belirgin turuncu ya da sarı katılar fark etti. Başka sonuçlar daha olası görünse de ana ürünlerin oksoboranlar olduğu ortaya çıktı. Bu yaklaşımla ekip üç farklı oksoboran hazırladı; ekibe göre bu, yöntemin bu tür moleküllerin daha geniş bir yelpazesine uzanabileceğini düşündürüyor. Braunschweig'ın, alandaki hemen herkesin bu bileşiklerden umudu kestiğini söylediği aktarılıyor.

Çalışma, Braunschweig'ın laboratuvarında olağandışı bor bağları oluşturmak için on yılı aşkın süredir sürdürülen çabalara dayanıyor; bunlar arasında 2012'de bor-bor üçlü bağlı ilk molekül ve 2025'te bor-karbon üçlü bağlı ilk nötr molekül yer alıyor. Grup şimdi tekniğin ne kadar geniş uygulanabileceğini ve benzer stratejilerin periyodik tablodaki başka zor yakalanan bileşikleri verip veremeyeceğini sınıyor. Finansman Alman Araştırma Vakfı, Alman Akademik Değişim Servisi ve Hindistan Bilim ve Teknoloji Bakanlığı'ndan geldi. Buradaki ayrıntılar, ScienceDaily'nin aktardığı üniversite materyallerine dayanıyor; makaleyi bağımsız olarak incelemedik ve bu moleküllerin pratik kullanımları şimdilik bir olasılık olarak kalıyor.