Aarhus Üniversitesi'nin yürüttüğü ve Biological Conservation'da yayımlanan çalışmaya göre Avrupa 20 milyon yılı aşkın süre açık ormanlar, çayırlar ve büyük otçullarla şekillendi; bu, yoğun ormana dayalı ağaçlandırmayı sorgulatıyor.

Danimarka'daki Aarhus Üniversitesi'nin yürüttüğü araştırmacılar, Avrupa'nın büyük bölümünün uzun tarihinin çoğunda sonsuz yoğun ormanla kaplı olmadığını bildiriyor. Biological Conservation dergisinde "Revisiting Europe's temperate forests" başlığıyla yayımlanan çalışma, yaklaşık 23 milyon yıl önce başlayan Miyosen'den sanayi öncesi çağa kadar 20 milyon yılı aşkın süre boyunca kıtanın genellikle dağınık ağaçlardan, açık ormanlardan, otlu açıklıklardan ve yabani çiçek çayırlarından oluşan değişken bir mozaik olduğu sonucuna varıyor. Yazarlara göre bu, insanlar araziyi temizlemeden önce yoğun ve neredeyse kesintisiz bir taç örtüsünün Avrupa'nın doğal hali olduğu yönündeki "kapalı orman paradigması"na meydan okuyor.

Ekip tek bir yönteme dayanmak yerine birbirinden bağımsız birkaç kanıt türünü birleştirdi: fosil polen ve bitki kalıntıları, eski orman yangınlarından kalan odun kömürü, otçulların dişlerinde ve kemiklerinde korunan kimyasal izler, fosil böcekler ve memeliler ile tortullardan elde edilen eski çevresel DNA. Araştırmacılara göre bu örüntü bugünkü gibi ılıman koşullarda olduğu kadar daha sıcak ve daha soğuk dönemlerde de sürdü. Fil, gergedan, yaban öküzü ve bizon gibi büyük otçulların manzaranın bazı kısımlarını açık tuttuğunu belirtiyorlar; ana yazar Szymon Czyzewski en dramatik değişimin yaklaşık son yüz yılda, geleneksel ekstansif otlatmanın geniş alanlardan kaybolmasıyla yaşandığını söylüyor.

Yazarlar doğa koruma politikası için sonuçlar çıkarıyor. Kıdemli yazar Profesör Jens-Christian Svenning, mevcut yeniden ağaçlandırma uygulamalarının yanlış yolda olduğunu, buna yalnızca yoğun orman dikimine destek verilen Danimarka'nın da dahil olduğunu savunuyor ve Avrupa türleri karma ekosistemlerde evrildiği için bunun biyolojik çeşitliliğe zarar verebileceğini söylüyor. Bunlar, 7 Kasım 2026'da haberleştirildiği şekliyle çalışma yazarlarının yorumlarıdır; bulgular manzara tarihiyle ilgilidir ve belirli dikim planları dayatmaz, dolayısıyla politikaya etkileri daha fazla bilimsel ve toplumsal tartışmaya bağlı olacaktır.