MIT araştırmacıları Nature Biotechnology'de, enjekte edilebilen bir lipit nanopartikülün canlı farelerde NK hücrelerini kansere ve zararlı T hücrelerine saldıracak şekilde yeniden programlayabildiğini bildirdi; çalışma klinik öncesi aşamada ve insanlarda test edilmedi.

MIT araştırmacıları, bugünkü hücre tedavilerinin gerektirdiği zahmetli laboratuvar üretimi yerine, enjekte edilebilen bir nanopartikülle doğal öldürücü (NK) hücreleri vücut içinde yeniden programladıklarını bildiriyor. Nature Biotechnology'de yayımlanan ve MIT Koch Enstitüsü'nden kıdemli yazar Daniel Anderson'ın yönettiği çalışma, haberci RNA taşıyan lipit nanopartiküller kullanıyor. Bu RNA, NK hücrelerine kimerik antijen reseptörü (CAR) üretmelerini söylüyor; partikül yüzeyindeki antikor parçaları da onu NK hücrelerine yönlendiriyor. Reseptörün hedefi değiştirilebiliyor: ekip, B hücrelerindeki CD19 proteinini ve otoimmün saldırılara yol açanlar da dahil T hücrelerindeki CD3 proteinini hedefleyen sürümler üretti.

Şimdiye kadarki sonuçlar tamamen farelerden geliyor. Araştırma özetine göre enjeksiyondan sonra hedeflenen NK hücrelerinin yaklaşık yüzde 80'i değiştirildi. Agresif melanomlu farelerde tedavi edilen beş hayvandan üçü tam remisyona ulaştı. T hücreli lenfoma taşıyan insanlaştırılmış farelerde tümörler beş enjeksiyondan sonra yok edildi; ekip bu sonucu geleneksel yöntemle üretilen CAR NK hücreleriyle karşılaştırılabilir olarak tanımlıyor. Araştırmacılar yaklaşımı, anormal T hücrelerinin karaciğer hücrelerine saldırdığı otoimmün hepatite karşı da denedi ve özet, tedavinin farelerde karaciğer hasarını geri çevirdiğini bildiriyor.

Fikir önemli, çünkü ABD FDA'nın yedisini onayladığı CAR T hücre tedavileri, hastanın kanının alınmasını, uzmanlaşmış bir tesise gönderilmesini, hücrelerin değiştirilip çoğaltılmasını ve infüzyonla geri verilmesini gerektiriyor. Henüz onaylanmış bir CAR NK tedavisi yok. NK hücreleri, mühendislik uygulanmış T hücrelerinin aksine birbirine saldırmaması beklendiğinden, anormal T hücrelerinin söz konusu olduğu hastalıklar için cazip görülüyor. Yine de bulgular klinik öncesi, hayvan grupları küçüktü ve insanlardaki güvenlik, kalıcılık ve etkinlik bilinmiyor; insan denemeleri daha sonraki bir adım olacak ve yazarların öngördüğü basitlik ile düşük maliyet bir sonuç değil, henüz bir ihtimal.