115 çalışmayı kapsayan ağ meta-analizi, hastaların iyi kalmasını sağlamada essitalopram, agomelatin ve duloksetini fluoksetinin önünde sıraladı; ancak uzmanlar farkların sınırlı olduğunu ve kimsenin doktor tavsiyesi olmadan ilaç değiştirmemesi gerektiğini vurguluyor.

10 Kasım 2026'da The Lancet Psychiatry dergisinde yayımlanan kapsamlı bir analize göre, depresyon hastalarının hem iyileşmesine hem de iyi kalmasına en çok yardımcı olan ilaç essitalopram oldu. Hollanda'daki Radboud Üniversitesi Tıp Merkezi (Radboudumc) araştırmacılarının yürüttüğü sistematik derleme ve ağ meta-analizi, 20 antidepresanı birbiriyle ve referans ilaç olarak kullanılan, Prozac adıyla bilinen fluoksetinle karşılaştırdı. Radboudumc'ye göre ekip, 30 binden fazla katılımcının yer aldığı 115 randomize klinik çalışmanın sonuçlarını bir araya getirdi. Agomelatin ve duloksetin onu izledi; üç ilacın tamamı, hastaların iyileşip nüks yaşamadan iyi kalması anlamına gelen kalıcı yanıtta fluoksetinden daha iyi sonuç verdi.

Araştırmacılar, depresyonun iyileşmeden sonra geri dönebilmesi nedeniyle uzun vadeli sonuçlara odaklanmanın önemli olduğunu belirtiyor; doktorlar da halihazırda birçok hastaya belirtiler geçtikten sonra en az altı ay ilaca devam etmelerini ve ardından dozu kademeli olarak azaltmalarını öneriyor. BBC'nin aktardığına göre fluoksetinle kıyaslandığında essitalopram kullananların iyileşip bu durumu sürdürme olasılığı daha yüksek, ilacı bırakma olasılığı ise daha düşüktü; sertralin dahil diğer ilaçlar fluoksetinden daha iyi değildi. Radboudumc'den Prof. Eric Ruhé, "Bir antidepresana başlıyorsanız, yalnızca iyileşmenize değil, iyi kalmanıza da yardımcı olanı seçin" dedi. Çalışmanın ilk yazarı Paul van Haaren ise agomelatinin iyi çalıştığını ancak yan etkileri arasında karaciğer yetmezliği riski bulunduğunu hatırlattı.

Bağımsız uzmanlar sıralamanın yorumlanmasında dikkatli olunması çağrısında bulundu. Imperial College London'dan Dr. Sameer Jauhar, araştırmanın hangi antidepresanın tek bir hasta için en iyi sonucu vereceğini söyleyemeyeceğini ve mevcut ilacına iyi yanıt veren birinin tedavisini değiştirmesi için bir gerekçe olmadığını söyledi. Royal College of Psychiatrists'ten Prof. Allan Young, ilaçlar arasındaki farkların sınırlı olduğunu ve yan etkiler, önceki yanıt ve hasta tercihi gibi etkenlerin önüne geçmesinin pek olası olmadığını belirtti. Yazarlar bulguların gelecekteki klinik kılavuzlara yön verebileceğini düşünürken, uzmanlar daha uzun süreli çalışmalara ihtiyaç olduğunu vurguluyor. Antidepresan kullanan herkes ilacı kendi başına bırakmak ya da değiştirmek yerine her türlü değişikliği doktoruyla konuşmalı.